Συνήθως η ρουτίνα ύπνου ενός παιδιού περιλαμβάνει μπανάκι, λίγη τηλεόραση ή παραμύθι, ίσως και ένα γλυκό παράπονο για λίγο ακόμα screen time, και φυσικά πολλές πολλές αγκαλίτσες. Στη Φινλανδία όμως, περιλαμβάνει απαραιτήτως και την εξής ερώτηση: «Ποια ήταν η τελευταία καλή στιγμή της ημέρας;»
Διαβάστε ακόμα: Διδάσκεται η ενσυναίσθηση; Στη Δανία ναι!
Μπορεί να ακούγεται απλό αλλά κρύβει ολόκληρη επιστήμη…
Ψυχολόγοι που παρακολούθησαν οικογένειες που εφάρμοζαν τη συγκεκριμένη τακτική για πάνω από μια δεκαετία, διαπίστωσαν πως μέχρι την εφηβεία το επίπεδο άγχους των παιδιών τους ήταν 60-80% χαμηλότερο από τον μέσο όρο. Και το μυστικό μάλλον βρισκόταν στον επίλογο της ημέρας που είχε θετικό πρόσημο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή όταν εστιάζουμε στο τελευταίο καλό πράγμα που μας συνέβη την ημέρα που πέρασε, ο εγκέφαλος συγκρατεί το μήνυμα ότι όχι μόνο η μέρα έχει τελειώσει και είμαστε ασφαλείς στο σπίτι μας, αλλά είχε και happy end. Η διαδικασία αυτή τερματίζει τον κύκλο στρες του εγκεφάλου, τα επίπεδα κορτιζόλης πέφτουν κι έτσι ηρεμούμε.
Ίσως καταλάβουμε τη σπουδαιότητα της συγκεκριμένης διαδικασίας ακόμα περισσότερο αν σκεφτούμε ανάποδα: Τι γίνεται όταν δεν την κάνουμε; Χωρίς αυτό το τελετουργικό λοιπόν, το μυαλό μας είναι πιθανό να παραμείνει σε εγρήγορση, ανακαλώντας στη μνήμη λάθη, πράγματα που μας στεναχώρησαν ή μας προκάλεσαν ένταση, συζητήσεις που δεν μας χαροποίησαν και πολύ, ένα σωρό εκκρεμότητες, αγωνίες και γενικά δυσάρεστες σκέψεις. Πώς να έχουμε όνειρα γλυκά μετά από τόσους αρνητικούς συνειρμούς λοιπόν;
Μια δοκιμή θα σας πείσει!
Μήπως απόψε το βράδυ να δοκιμάσετε να κάνετε την ίδια ερώτηση στο παιδί σας αλλά και -γιατί όχι - στον εαυτό σας; Δεν χρειάζεται να είναι κάτι μεγάλο, ένα βραβείο ή μια απίθανη έκπληξη. Μια μυρωδιά, μια ευχάριστη γεύση, ένα αστείο, ένα χαμόγελο, κάποιος που μας απάντησε ευγενικά στον δρόμο, ένα αυτοκόλλητο... μικρά πράγματα αρκούν για να «κλειδώσει» η θετική εντύπωση στη μνήμη μας και να εστιάσουμε σε αυτή πριν κοιμηθούμε.
Εμείς πάντως θα το δοκιμάσουμε ξεκινώντας από σήμερα!
