Learn

Αν κατέγραφε κανείς τις ιστορίες που πλάθει με τη φαντασία του ένα παιδί την ώρα που παίζει αμέριμνο, θα μπορούσε σίγουρα να γεμίσει τόμους ολόκληρους… Κάστρα, ιππότες, ζούγκλες, νεράιδες, ξωτικά, «καλοί» και «κακοί», χωράνε όλα στην ίδια ιστορία, με πρωταγωνιστή πάντα το ίδιο το παιδί.

Το ΑΙ έχει ήδη μπει στα σπίτια μας. Για τα καλά. Κι όμως, όσο περισσότερο το χρησιμοποιούμε, τόσο περισσότερο το φοβόμαστε. Μήπως μας αντικαταστήσει; Μήπως αποξενώσει τα παιδιά μας; Μήπως κάνει τη σκέψη «έτοιμη» και την προσπάθεια περιττή;

Στο αυτοκίνητο, στην ουρά του σούπερ μάρκετ, στο εστιατόριο μέχρι να έρθει η παραγγελία… και για όλες τις αμέτρητες φορές που περιμένουμε κάτι με τα παιδιά, βγάζουμε από το τσεπάκι μας τους γρίφους.

Η Σοφία Παπαφάνη και η Δώρα Χαρατσάρη, λογοθεραπεύτριες και δημιουργοί του Κέντρου Ειδικής Αγωγής Λογοcare, διαπιστώνουν καθημερινά μέσα από τη δουλειά τους πόσο αποτελεσματικό εργαλείο μάθησης είναι οι χειροτεχνίες.

«Δεν κάθεται ποτέ ήσυχο», «δεν με ακούει», «ξεχνάει συνέχεια», «δεν τελειώνει ποτέ αυτό που ξεκίνησε»... Πολλοί γονείς έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες συμπεριφορές που τους προβληματίζουν και συχνά τους γεμίζουν ανησυχία ή ακόμα κι ενοχές.

Αν υπάρχει μία στιγμή της ημέρας για την οποία ανυπομονούμε και εμείς και τα παιδιά μας, δεν είναι άλλη από την ώρα του παιχνιδιού.

Ο ορισμός των Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών αναφέρεται σε δυσκολίες στη μάθηση, την κατανόηση της ομιλίας, την ανάγνωση, τη γραφή και τα μαθηματικά.

Κάθε απόγευμα τα παιδιά επιστρέφουν κουρασμένα από το σχολείο, και λίγο αργότερα… αρχίζουν τα δύσκολα: πρέπει να μάθουν την ορθογραφία, να κάνουν επανάληψη και να ετοιμάσουν τις ασκήσεις τους για την επόμενη μέρα.