Γράφω και σβήνω μανιωδώς την εισαγωγή αυτής της συνέντευξης. Αναρωτιέμαι ποια λόγια είναι κατάλληλα ή έστω ικανά να περιγράψουν την ιστορία μιας μάνας, της Ματίνας, που έχασε το ένα της παιδί από καρκίνο. Μιας μάνας που έχασε το παιδί της. Μιας μάνας που έχασε τον γιο της, τον Αλέξανδρο, και, αντί να παραιτηθεί από τη ζωή, αποφάσισε να προσφέρει την καρδιά της σε δεκάδες άλλα παιδιά που βρίσκονται τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές στα ογκολογικά νοσοκομεία της χώρας.