Όλα τα μάτια είναι στραμμένα στην ιστορική αποστολή Artemis II, την πρώτη επανδρωμένη αποστολή γύρω από τη Σελήνη μετά την αποστολή Apollo, που ξεκίνησε την 1η Απριλίου και αναμένεται να επιστρέψει στη γη το ξημέρωμα του Μεγάλου Σαββάτου, 11 Απριλίου.
Το πλήρωμα της κάψουλας Orion, ο διοικητής Reid Wiseman, ο πιλότος Victor Glover, ο ειδικός αποστολής Jeremy Hansen και η ειδικός αποστολής, Christina Koch, σημείωσαν νέο ρεκόρ απόστασης από τη γη, κάνουν σημαντική έρευνα και στέλνουν φωτογραφίες που κόβουν την ανάσα. Πίσω από τα ανθρώπινα επιτεύγματα όμως, κρύβονται ιστορίες που όταν ξετυλίγονται μας προσφέρουν με τη σειρά τους σπουδαία μαθήματα ζωής, όπως αυτά που ανακαλύψαμε παρακολουθώντας το βίντεο με το οποίο συστήνεται η Christina Koch, η πρώτη γυναίκα αστροναύτης που ταξίδεψε γύρω από τη σελήνη.
Η Christina Koch ήθελε από παιδί να πάει στο διάστημα. Πώς τα κατάφερε; «...Λέω μια ιστορία από αυτές που μου έλεγε ο μπαμπάς μου, πριν την αποστολή Απόλλων, όταν ήταν ένα πολύ μικρό αγόρι και κοιτούσε το φεγγάρι με τη μαμά του, κι η μαμά του του είπε μην ανησυχείς, δεν θα πάμε ποτέ εκεί... και τώρα, 70 χρόνια μετά, είναι η κόρη του που θα πάει εκεί και νομίζω πως αυτό το μεγάλο τόξο συμπυκνώνει την ιδέα που πρέπει να κρατήσουμε… Αυτό που φαίνεται αδύνατο γίνεται δυνατό αρκεί να το πιστέψεις και να έχεις τη θέληση να δουλέψεις σκληρά για να το καταφέρεις.» Μάθημα πρώτο, λοιπόν, πίστη και σκληρή δουλειά!
Όταν η Christina Koch ανακαλεί στη μνήμη της τα παιδιά της χρόνια και τα όνειρα που έκανε ως παιδί, δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα έφτανε ως εδώ, όπως αφηγείται όμως: «...Ωστόσο έκανα πάντα πράγματα που μου άρεσαν, αγαπούσα σίγουρα τη Φυσική και τα Μαθηματικά στο σχολείο, και τα πήγαινα πολύ καλά, αλλά μου άρεσε και να είμαι δραστήρια. Ήμουν πάντα έξω...» Και αυτό ήταν το δεύτερο μάθημα, που όσο απλό ακούγεται τόσο δύσκολο είναι μερικές φορές: Αρκεί στη ζωή να ανακαλύψει κανείς τι του αρέσει. Και τότε, μπορεί να κατακτήσει ακόμα και το διάστημα!
«Αγαπούσα τα πράγματα που με έκαναν να νιώθω μικρή…», συνεχίζει, «αγαπούσα να κοιτάζω τον νυχτερινό ουρανό, συχνά μέσα από τα κλαδιά των πεύκων... ή αγαπώ των ωκεανό... η βόρεια Καρολίνα έχει επίσης βουνά και κάθε φορά που πηγαίναμε εκεί… απλώς αγαπώ την απεραντοσύνη όλων αυτών των πραγμάτων. Αγαπώ το πώς με κάνουν να νιώθω και σε τι σκέψεις με οδηγούν, και την απεραντοσύνη του σύμπαντος και πόσα πολλά υπάρχουν εκεί έξω να μάθουμε.». Αυτή η σκέψη, που μας φέρνει στον νου τον στίχο του Ελύτη «Αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας!», μας κάνει να αναλογιστούμε πόσο σημαντικό είναι να συνειδητοποιεί ο άνθρωπος τη θέση του μέσα στο απέραντο σύμπαν, ως κομμάτι αυτής της ολότητας και να αισθανθεί το δέος που περιγράφει η Christina Koch. Πόσο θα άλλαζε άραγε αυτό, τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τα πράγματα ή τη στάση μας απέναντι στον πλανήτη… Αυτό ήταν το τρίτο μάθημα, που μας προσφέρει και αρκετή τροφή για σκέψη.
«Με έλκουν οι εξερευνήσεις, οι προκλήσεις που απαιτούν πνευματική και φυσική προσπάθεια… Σκεπτόμενη τους φόβους ή τις προκλήσεις που είχα να αντιμετωπίσω είναι πάρα πολλές, βασικά αυτό ήταν το ταξίδι», λέει η Christina Koch και συνεχίζει: «Πάντα λέω στους ανθρώπους: κάνε αυτό που σε τρομάζει και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθήσω τη δική μου συμβουλή, επομένως, το να κάνω ό,τι με τρομάζει σημαίνει το να μπω σε ένα αεροπλάνο και να πάω στην Ανταρκτική, να μπω σε ένα αεροπλάνο και να πάω να σπουδάσω στο εξωτερικό, στην Γκάνα, να κάνω αίτηση για αστροναύτης, να ανοίξω την καταπακτή στον αεροθάλαμο και να βγω στο σκοτάδι, να μπω σε έναν πύραυλο… Ανεξάρτητα από το πια είναι η πρόκληση, το να αναγνωρίζεις ότι αν οι άνθρωποι πιστεύουν σε σένα, και πιστεύεις ότι πιστεύουν σε σένα, όλες οι προκλήσεις φαίνονται πιο εύκολες». Γι’ αυτό μαμά και μπαμπά, όσο κλισέ κι αν ακούγεται, μη σταματάτε να επαναλαμβάνετε στα παιδιά σας πόσο πολύ πιστεύετε σε αυτά! (μάθημα τέταρτο).
Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο εδώ:
plus 1: Δεν μπορούμε, ειδικά μέρες όπως αυτές, να μην αναφερθούμε στο viral πανανθρώπινο μήνυμα του αστροναύτη Victor Glover: «...καθώς είμαστε τόσο μακριά από τη γη και κοιτάζοντας την ομορφιά της δημιουργίας, νομίζω για μένα μία από τις πιο σημαντικές οπτικές που έχω από εδώ, μπορώ πραγματικά να δω τη γη σαν ένα πράγμα... όταν διαβάζω τη Βίβλο και βλέπω όλα τα αξιοθαύμαστα πράγματα που έγιναν για εμάς…», είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε λέγοντας «είστε σε ένα "διαστημόπλοιο" που ονομάζεται γη που δημιουργήθηκε για να μας δώσει ένα μέρος να ζούμε στο σύμπαν, στον κόσμο… Είστε ξεχωριστοί μέσα σε όλο αυτό το κενό... Μέσα σε όλο αυτό το απέραντο τίποτα, υπάρχει αυτή η όαση — ένα όμορφο μέρος όπου μπορούμε να υπάρχουμε όλοι μαζί...» (μάθημα πέμπτο).
(Ναι, μόλις μπήκε κάτι στο μάτι μας, αλλά κυρίως έχει νόημα αυτό που μπήκε στην ψυχή μας πέρα από τη συγκίνηση: η έμπνευση, η ελπίδα, το όραμα και η αισιοδοξία που προσφέρουν ιστορίες όπως αυτές.)
*cover photo: Instagram@astro_christina
