Family

Επιστρέφουμε στο σπίτι μετά από μια κουραστική ημέρα και ανακαλύπτουμε ότι το σαλόνι μας έχει μεταμορφωθεί σε ναρκοπέδιο με τουβλάκια. Ζητάμε από το παιδί μας, ήρεμα, να τα μαζέψει. (Κάνει ότι) δεν μας ακούει. Του το ξαναζητάμε, με λίγο πιο ανεβασμένους τόνους αυτήν τη φορά.

«Ω, ρε φίλε!»: Αυτή η φράση δεν ακούστηκε από ένα εφηβάκι, αλλά από τον οκτάχρονο γιο μου – και σαν να μην έφτανε αυτό, μια μαμά που ήταν κοντά σχολίασε: «Και ο δικός μου το λέει αυτό».    

Έχουμε μεγαλώσει με το πιο αμετακίνητο στερεότυπο που έχει εγκατασταθεί από πάντα στα κύτταρά μας. Πως οι μάνες είναι άγιες.

Καλώς ήρθες στον κόσμο της μητρότητας! Οι αγκαλιές, τα νυχτερινά ταΐσματα, οι αλλαγές πάνας και τα ατελείωτα νανουρίσματα γεμίζουν τη μέρα σου.

Όταν σε έναν γάμο έρχονται τα παιδιά, δεν δυναμώνει μόνο η αγάπη αλλά και τα προβλήματα. Διαφωνίες για τον τρόπο ανατροφής τους, εξάντληση, στρες, οικογενειακά έξοδα είναι ανάμεσα στους παράγοντες που βάζουν σε ακόμα μεγαλύτερη δοκιμασία τη σχέση.

Εκείνα θέλουν να κοιμηθούν λίγο παραπάνω ή να κάνουν νάζια κι αγκαλιές, εσείς από την άλλη βιάζεστε να ετοιμαστείτε για να προλάβετε το σχολικό αλλά και να είστε συνεπείς στη δουλειά σας.

Πείτε με γραφική ή ακραία φεμινίστρια, αλλά, όσο μεγαλώνω, τόσο ενισχύεται η πεποίθησή μου πως ακόμα και ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου μπορεί να προσφέρει μέχρι ένα 10% στο μεγάλωμα του παιδιού - μ

Οι γιαγιάδες είναι ένας μικρός θησαυρός! Όσοι μεγαλώσαμε μαζί τους έχουμε μοναδικές αναμνήσεις και η καρδιά μας είναι γεμάτη αγάπη και τρυφερότητα.