Family

Δεν θυμάμαι ακριβώς ποια ημέρα θήλασα για τελευταία φορά το γιο μου.

Οι μαμάδες φαίνεται πως έχουμε την αμφιβολία στο DNA μας.

Αν δει κανείς τις συνομιλίες μου μαζί τους, θα πιστέψει πως είμαστε απλά… τρελές.

Πουθενά αλλού δεν υπάρχει, ίσως, μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στις προσδοκίες και την πραγματικότητα από τον ρόλο του γονιού.

Κανείς δεν σε προετοιμάζει για αυτό. Ή, και να το κάνει, πριν γίνεις μητέρα είναι ανθρωπίνως αδύνατο να το αντιληφθείς. Κανείς δεν μπορεί να σου πει –και να το νιώσεις στην καρδιά σου– τι θα πει να πονάει το ίδιο σου το παιδί.

Σε συνέχεια του πρώτου άρθρου για τα είδη των μαμάδων στα μαμαδογκρούπ, μου στείλατε πολλές ακόμα κατηγορίες που μου είχαν διαφύγει. Και είχατε σε όλες δίκιο. Ορίστε λοιπόν, «Μαμάδες στα μαμαδογκρούπ μέρος 2ο» με τα είδη των μαμάδων που εσείς προτείνατε!  

Εμπνευσμένος από τα σαν λευκά μαξιλαράκια ζαχαρωτά, που τα μικρά μας τρελαίνονται να καταβροχθίζουν είτε σκέτα, κατευθείαν μέσα από το σακουλάκι, είτε λιωμένα σε ένα φλιτζάνι ζεστής σοκολάτας, ο όρος «μαμά-marshmallow» (ή και μπαμπάς «μαμά-mars

Είναι η ένοχη απόλαυση όλων μας να μπαίνουμε στα μαμαδογκρούπ στα οποία «ανήκουμε» και να διαβάζουμε τους ατέλειωτους διαλόγους που χάνονται στον χωροχρόνο. Όμως συχνά, κάτω από την πίεση της δουλειάς και της καθημερινότητας, τα μαμαδογκρούπ εξελίσσονται σε βραχνά και καταλήγουν στο mute.