Με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στην Ηλεία, όπου 13χρονος μαθητής έφυγε από τη ζωή όταν το ηλεκτρικό πατίνι που οδηγούσε συγκρούστηκε με αγροτικό αυτοκίνητο, αλλά και τη σημαντική αύξηση των τραυματισμών σε παιδιά και εφήβους από πατίνι, επανήλθε η συζήτηση για τα πατίνια. Την ίδια στιγμή, οι γονείς, ανησυχούν και προβληματίζονται. Πώς θα βάλουν όρια και πώς θα πουν «όχι» στο παιδί τους όταν ζητάει ηλεκτρικό πατίνι; Η ψυχολόγος και Συστημική Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια Αγγελική Καβαλλιεράτου μας δίνει πολύτιμες συμβουλές.
«Στην εφηβεία, τα παιδιά ζητούν περισσότερη ελευθερία, περισσότερη ανεξαρτησία και κάποιες φορές, ζητούν πράγματα που μοιάζουν “αθώα”, αλλά δεν είναι πάντα ασφαλή, όπως για παράδειγμα, ένα ηλεκτρικό πατίνι», εξηγεί η Αγγελική Καβαλλιεράτου, και συνεχίζει: «Μπορεί να φαίνεται απλώς ένα μέσο διασκέδασης ή ένας τρόπος να “είναι όπως οι άλλοι”, όμως στην πραγματικότητα συνδέεται με κινδύνους που ένα παιδί δεν μπορεί πάντα να εκτιμήσει πλήρως. Κάπου εκεί, ο γονιός έρχεται αντιμέτωπος με κάτι βαθιά δύσκολο: το "όχι". Όχι από έλλειψη κατανόησης, ούτε από αυστηρότητα, αλλά από ευθύνη, γιατί το "όχι" από τον γονεϊκό ρόλο είναι 100% φροντίδα. Ένα παιδί μπορεί να θυμώσει, να απογοητευτεί, να πει "όλοι οι άλλοι έχουν" και θα είναι αναμενόμενο, είναι μέρος της ηλικίας, της ανάγκης να ανήκει, να δοκιμάζει, να ξεχωρίζει».
Τότε, καλό είναι να θυμάστε:
- «Τα παιδιά χρειάζονται όρια για να αισθάνονται ασφαλή, ακόμα κι αν εξωτερικά τα αμφισβητούν.
- Όταν λέτε "όχι" σε κάτι που σχετίζεται με την ασφάλειά τους, όπως ένα πατίνι σε δρόμους που δεν είναι κατάλληλοι ή χωρίς την απαραίτητη ωριμότητα, δεν τους στερείτε κάτι, τα προστατεύετε.
- Ακόμη και εάν έρθει μια αντίδραση του παιδιού σας στο "όχι", δεν σημαίνει πως κάνετε κάτι λάθος, αντίθετα αποτελεί μέρος της διαδικασίας μέσα από την οποία το παιδί μαθαίνει να διαχειρίζεται τη ματαίωση.
- Αυτό που χρειάζεται εκείνη τη στιγμή, δεν είναι να αλλάξουμε το όριο για να ηρεμήσει, αλλά να μείνουμε σε αυτό σταθεροί. Να του πούμε: "Καταλαβαίνω πόσο το θέλεις / Ξέρω ότι σε θυμώνει αυτό που σου λέω / Κι όμως, ο ρόλος μου είναι να σε προστατεύω, ακόμα κι όταν δεν σου αρέσει".
- Το όριο δεν χρειάζεται φωνή, ένταση ή σύγκρουση, χρειάζεται εξήγηση, σίγουρη φωνή και σταθερότητα από εσάς.
- Μέσα από το συναίσθημα που γεννά αυτή η διαδικασία, τη ματαίωση, το παιδί μαθαίνει κάτι πολύ σημαντικό: ότι η αγάπη δεν σημαίνει “σου δίνω ό,τι ζητάς”, αλλά “είμαι εδώ για σένα, ακόμα κι όταν σε απογοητεύω” και ίσως αυτό είναι ένα από τα πιο ουσιαστικά μαθήματα που μπορούμε να του μεταφέρουμε. Να αντέχει το "όχι", για να μπορέσει, αργότερα, να αντέχει και τη ζωή.»
Ευχαριστούμε την Αγγελική Καβαλλιεράτου για τις πολύτιμες συμβουλές