Child

Πάντα είχα αυτή την απορία ή καλύτερα το παράπονο... Γιατί τα άλλα παιδάκια δεν ακούγονται;

Έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας σε αυτούς. Ευχόμαστε κι ελπίζουμε να είναι πιο συνειδητοποιημένοι, πιο δημιουργικοί, πιο άξιοι από εμάς.

Άνοιξη, η πιο όμορφη εποχή του χρόνου, αλλά και η εποχή που οι αλλεργίες έχουν την τιμητική τους... Υπάρχουν και κάποια πράγματα όμως που «ενοχλούν» τα αστεράκια μας ανεξαρτήτως εποχής. Και μόνο όταν τα εντοπίσουμε θα μάθουμε πώς να προλαβαίνουμε τα «συμπτώματα»! 

Σίγουρα θα έχετε πέσει πάνω σε κάποιο από τα δεκάδες βίντεο που έχουν γίνει viral στα social media και δείχνουν γονείς, που στην προσπάθειά τους να ηρεμήσουν τα μικρά τους που περνάνε ένα tantrum, φωνάζουν κάποια Jessica.

Το περιμένουμε πώς και πώς να κατέβει από το σχολικό, προσπαθούμε να μαντέψουμε από το ύφος του αν είναι χαρούμενο, προβληματισμένο ή απλώς κουρασμένο, κι από την αγωνία μας κάνουμε σχεδόν πάντα τη λάθος ερώτηση: «Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;».

Την πρώτη φορά που θα το πιάσουμε να λέει ψέματα -κάτι που μπορεί να συμβεί ήδη από τη στιγμή που κατακτά τον προφορικό λόγο- ας μη βιαστούμε να συμπεράνουμε ότι κάτι κάνουμε λάθος. Τα περισσότερα παιδιά λένε ψέματα σε κάποια φάση της ανάπτυξής τους, για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά.

Στα δικά μας χρόνια –«στην εποχή μας» που μου λέει και ο Οδυσσέας όταν θέλει να αναφερθεί στα παιδικά μου χρόνια, που του φαντάζουν απείρως μακρινά–, το παιδικό πάρτι σήμαινε μία τούρτα στο σπίτι, που φυσικά την είχε φτιάξει με τα χεράκια της η μαμά, λίγοι φίλοι από το σχολείο και παιχνίδι με ό,τ

Όταν το πείσμα έγινε ένα με την ανεξαρτησία, τότε γεννήθηκε η μικρή Ταυρίνα!