Mommies

Όταν έτυχε πρόσφατα να περάσω μπροστά από το σχολείο του οκτάχρονου γιου μου την ώρα του διαλείμματος, στάθηκα πίσω από τα κάγκελα αναζητώντας τον ανάμεσα στα παιδιά που έτρεχαν και έπαιζαν.

Ακούγεται λίγο βλάσφημο για την αδιαπραγμάτευτη μητρική αγάπη, αλλά η προσωπική εμπειρία μου από την άδεια μητρότητας, ή τουλάχιστον από τις πρώτες εβδομάδες της, ήταν κάπως σαν να βουτάω σε μια άδεια πισίνα.

Πόσο απερίγραπτα δύσκολη είναι η εμπειρία της μητρότητας. Πόση αγωνία, πόσο φόβο, πόσα διλήμματα, πόσες τύψεις, πόσες ματαιώσεις φέρνει!

Μπορεί να έχουν περάσει μόλις επτά χρόνια από τότε που ο γιος μου ήταν μωρό, αλλά η μητρότητα είναι τόσο γεμάτη σε εμπειρίες που, παρόλο που τα χρόνια τελικά περνούν γρήγορα, όταν το παιδί μας μεγαλώνει κάπως, με όλα αυτά που έχουν προηγηθεί, η

Ήταν πριν από σχεδόν δέκα χρόνια, λίγο προτού γεννήσω, που μετακομίσαμε σε καινούριο σπίτι και καινούρια περιοχή, καθώς το παλιό δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τις νέες οικογενειακές ανάγκες.

Τσουλάει σαν βολίδα προς το μέρος μου πάνω στο αυτοκινητάκι του. Σχεδόν νομίζω ότι θα περάσει πάνω από τα πόδια μου, μέσα στον ενθουσιασμό του παιχνιδιού.

Από τη μία υπάρχουν τα σχετικά ακίνδυνα και σίγουρα καλοπροαίρετα little, white lies, που λέμε όλοι οι γονείς, όπως δεν θα πονέσει το εμβόλιο, είναι κλειστό τώρα το κατάστημα παιχνιδιών κλπ, από την άλλη τα ψέματα, σκέτο, που διδάσκουμ

Μπορεί σύμφωνα με μια ρομαντική αντίληψη ο ερχομός των παιδιών να φέρνει το ζευγάρι πιο κοντά από ποτέ, η πραγματικότητα όμως είναι ότι γιγαντώνει, παράλληλα, τις δυσκολίες και τα προϋπάρχοντα προβλήματα στη σχέση.