Mommies

Θυμάμαι να γυρίζω τρέχοντας από το σχολείο για να προλάβω να δω το Καρουζέλ που είχε ήδη ξεκινήσει και στη συνέχεια να δω με την ηρεμία μου τη Λόρα και τη Μαίρη στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι. Θυμάμαι να συζητάω με τις φίλες μου για το πόσο μας εκνεύριζε η Μαρία Χοακίνα και για την κ.

Αγαπημένη μου φίλη,

Αν και δεν είμαστε πια σε καραντίνα, ο φόβος του COVID-19 θα μας ακολουθεί για καιρό, ακόμα και αν δεν επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο μιας νέας έξαρσης.

Όταν κάναμε την «ηρωική έξοδο» μετά την άρση της απαγόρευσης κυκλοφορίας, βεβαιωθήκαμε ότι κάτι είχε αλλάξει στην κοινότητα των μαμάδων.

Μια κολλητή μου που έμεινε έγκυος πρόσφατα, όταν με πήρε τηλέφωνο για να μου πει τα νέα, αντί να συζητήσουμε για το μωρό, για το φύλο, να πανηγυρίσουμε σαν σωστές φίλες, με τρόμο στη φωνή μού δήλωσε: «Φοβάμαι ότι τα κάνω όλα λάθος ήδη.

Όταν μάς ανακοινώθηκε στο γραφείο ότι θα συνεχίζαμε με εξ αποστάσεως εργασία, το πρώτο συναίσθημα ήταν η ανακούφιση, γιατί πλέον θα ήμουν λιγότερο εκτεθειμένη στον κίνδυνο της πανδημίας.

Κοιμίζω τα παιδιά και ξαφνικά ακούω το κινητό μου να χτυπάει ασταμάτητα. Πρέπει να έχω λάβει και 85 notifications στο whats app οπότε θεωρώ ή ότι συνέβη κάτι κοσμο-ιστορικό (κάπως έτσι πρέπει να χτυπούσαν τα κινητά μας όταν έπεσαν οι δίδυμοι πύργοι) ή ότι έχω γενέθλια.

Αν ανήκετε στην κατηγορία των εργαζόμενων μαμάδων που λόγω της πανδημίας του κορονοϊού βρέθηκαν με άδεια στο σπίτι, πιθανότατα θα έχετε ήδη διαπιστώσει ότι είναι ευχή και κατάρα μαζί.