Σοφία Παπαφάνη

«Δεν κάθεται ποτέ ήσυχο», «δεν με ακούει», «ξεχνάει συνέχεια», «δεν τελειώνει ποτέ αυτό που ξεκίνησε»... Πολλοί γονείς έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες συμπεριφορές που τους προβληματίζουν και συχνά τους γεμίζουν ανησυχία ή ακόμα κι ενοχές.

Είναι λογικό, ειδικά τις πρώτες μέρες μετά τις διακοπές, τα περισσότερα παιδιά να αργούν να τελειώσουν τα μαθήματά τους.

Έχετε παρατηρήσει ότι μερικές φορές μόνο εσείς καταλαβαίνετε τι λέει το παιδί σας; Ότι οι άλλοι –ακόμα και οι κοντινοί συγγενείς ή οι δασκάλες– δεν καταλαβαίνουν εύκολα τα λόγια του; Αυτό είναι κάτι που συναντάμε συχνά στα μικρά παιδιά, ειδικά στα πρώτα στάδια της ομιλίας τους.

Μπορεί, λίγο αφότου ξεκινήσει το μωρό μας να σχηματίζει τις πρώτες του συλλαβές, να ξεκινάει το αιώνιο debate για το αν θα πει πρώτα μαμά ή μπαμπά, στην πραγματικότητα όμως δεν μας νοιάζει καθόλου η σειρά προτεραιότητας.

Όταν έξω κάνει κρύο, μέσα έχει... δημιουργικό παιχνίδι!

Η λέξη «αυτισμός» είναι μία από εκείνες τις λέξεις που δεν λέμε. Δεν τη λέμε εμείς οι γονείς, δεν τη λένε οι δάσκαλοι, δεν τη μοιραζόμαστε, φοβόμαστε να την πούμε ακόμα κι αν ο ήχος της αντηχήσει μόνο μέσα στο μυαλό μας.

Τα δωμάτια μιας μονοκατοικίας με κήπο στην Κηφισιά μεταμορφώθηκαν σε χώρους παιχνιδιού, μάθησης, ουσιαστικής επικοινωνίας, διαχείρισης κάθε δυσκολίας και εντυπωσιακής εξέλιξης, με την αγάπη, την προσοχή και τη διεπιστημονική φροντίδα της ομάδας

Όποιο μέσο μεταφοράς και αν επιλέξετε για τις οικογενειακές διακοπές, όσο και αν διαρκεί το ταξίδι, μία είναι η φράση που θα ακούτε συνεχώς από τα παιδιά σας : «Μαμά πότε φτάνουμε;».