Parenthood

Μπορεί όλο τον χρόνο να τηρείτε ευλαβικά το πρόγραμμα του ύπνου –και καλά κάνετε– υπάρχουν, όμως, κάποιες εξαιρέσεις. Και σίγουρα η παραμονή της Πρωτοχρονιάς είναι μία από αυτές.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε κάναμε διακοπές με μια οικογένεια από το εξωτερικό με δύο παιδιά στην αρχή της εφηβείας, μια εμπειρία όχι μόνο διασκεδαστική αλλά και σχεδόν ζεν: χωρίς φωνές, χωρίς εντάσεις, χωρί

Μέχρι να γίνουμε γονείς, διαβάζουμε όλα αυτά τα άρθρα περί θετικής διαπαιδαγώγησης και οραματιζόμαστε τον μελλοντικό εαυτό μας ως μια μονίμως ψύχραιμη, χαμογελαστή μαμά, που αρκεί να ξεστομίσει τη «σωστή» ατάκα για να οδηγήσει τη συμπεριφορά του παιδιού της στην επιθυμητή κατεύθυ

Επιστρέφουμε στο σπίτι μετά από μια κουραστική ημέρα και ανακαλύπτουμε ότι το σαλόνι μας έχει μεταμορφωθεί σε ναρκοπέδιο με τουβλάκια. Ζητάμε από το παιδί μας, ήρεμα, να τα μαζέψει. (Κάνει ότι) δεν μας ακούει. Του το ξαναζητάμε, με λίγο πιο ανεβασμένους τόνους αυτήν τη φορά.

«Ω, ρε φίλε!»: Αυτή η φράση δεν ακούστηκε από ένα εφηβάκι, αλλά από τον οκτάχρονο γιο μου – και σαν να μην έφτανε αυτό, μια μαμά που ήταν κοντά σχολίασε: «Και ο δικός μου το λέει αυτό».    

Όταν σε έναν γάμο έρχονται τα παιδιά, δεν δυναμώνει μόνο η αγάπη αλλά και τα προβλήματα. Διαφωνίες για τον τρόπο ανατροφής τους, εξάντληση, στρες, οικογενειακά έξοδα είναι ανάμεσα στους παράγοντες που βάζουν σε ακόμα μεγαλύτερη δοκιμασία τη σχέση.

Εκείνα θέλουν να κοιμηθούν λίγο παραπάνω ή να κάνουν νάζια κι αγκαλιές, εσείς από την άλλη βιάζεστε να ετοιμαστείτε για να προλάβετε το σχολικό αλλά και να είστε συνεπείς στη δουλειά σας.

Η δασκάλα είναι ο άνθρωπος τον οποίο τα παιδιά συναναστρέφονται τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Είναι εκείνη στην οποία εκμυστηρεύονται τα άγχη, τους φόβους, τις ανησυχίες, αλλά και τις χαρές τους.