Child

Τόσα χρόνια ακούγατε πολλά για το ζώδιο του Καρκίνου (κυρίως για την γκρίνια του) - τώρα όμως που το ζείτε από πρώτο χέρι με τον γιό σας, καταλάβατε ότι ΟΛΑ ισχύουν.

Την Κυριακή 21 Ιουνίου οι μπαμπάδες έχουν την τιμητική τους!

Δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο. Δεν είναι μόνο γκολ, σημαίες και πανηγυρισμοί.

Γλυκό μου μωρό,  ποιος θα το έλεγε πως είμαστε όλοι μια ανάσα από το Μεγάλο Σχολείο!

Ο εγκέφαλος ενός παιδιού με νευροαναπτυξιακές δυσκολίες, μοιάζει με ένα κουβάρι. Ένα κουβάρι με  μπερδεμένα, στριμωγμένα νήματα και σφιχτούς κόμπους…

Η αποστολή μοιάζει εξίσου ακατόρθωτη με το να προσπαθήσεις να ηρεμήσεις ένα εξαγριωμένο λιοντάρι. Το νήπιο ουρλιάζει, το πρόσωπό του κοκκινίζει από το κλάμα, τα χέρια του σφίγγουν σε απίστευτα δυνατές μπουνίτσες.

Έχει συμβεί να μας ρωτήσει κάποιος πόσα παιδιά έχουμε και, με την απάντηση που του έχουμε δώσει, να σχολιάσει «ένα ίσον κανένα».

Στα δικά μας χρόνια –«στην εποχή μας» που μου λέει και ο Οδυσσέας όταν θέλει να αναφερθεί στα παιδικά μου χρόνια, που του φαντάζουν απείρως μακρινά–, το παιδικό πάρτι σήμαινε μία τούρτα στο σπίτι, που φυσικά την είχε φτιάξει με τα χεράκια της η μαμά, λίγοι φίλοι από το σχολείο και παιχνίδι με ό,τ