Family

Πριν μερικούς μήνες έζησαν το θαύμα της ζωής. Έφεραν στον κόσμο το πρώτο τους μωράκι και ξεκίνησε για εκείνες ένα μαγικό ταξίδι που λέγεται… μητρότητα.

Δεν θυμάμαι ποια επώνυμη μαμά το είπε και δεν έχει και τόση σημασία. Η ουσία είναι ότι όταν ρωτήθηκε σε συνέντευξή της ποιο είναι το καλύτερο κομπλιμέντο που της έχουν κάνει ποτέ, απάντησε: Όταν την αποκάλεσαν «καλή μαμά».

Από μικρός πίστευε ότι δεν θα κάνει οικογένεια, σήμερα όμως είναι ένας πανευτυχής μπαμπάς δύο αγοριών: του 3χρονου Χρήστου και του μόλις ενός έτους Νικόλα.

Η αντίστροφη μέτρηση για την πιο γλυκιά Κυριακή του χρόνου έχει ξεκινήσει.

Για εμένα δεν υπάρχει μεγαλύτερος φόβος (μετά από τα θέματα υγείας) από το να βρίσκομαι κάπου με κόσμο και να χάσω από τα μάτια μου το παιδί μου.

Αν ο δείκτης της ζυγαριάς αρνείται πεισματικά να επιστρέψει στα προ-εγκυμοσύνης και γενικά στα επιθυμητά επίπεδα, μήπως σαμποτάρουν την προσπάθειά μας κάποιοι παράγοντες που δεν έχουμε σκεφτεί – που ίσως θεωρούμε ακόμα και συμμάχους μας; Και, κυρίως, πώς θα πετύχουμε τον στόχο μας;

Μέχρι τώρα σίγουρα θα έχουμε ανακαλύψει πολλά οφέλη του οικογενειακού παιχνιδιού για τα παιδιά, είχαμε όμως φανταστεί ότι κάνει καλό και σε εμάς τους γονείς; Kαι δεν αναφερόμαστε μόνο στην πλέον προφανή ευεργετική δράση του, του bonding με τα μικρά μας. 

Οι μαμάδες είναι σαν τα λουλούδια!  Χρωματιστές, ολάνθιστες, τρυφερές και υπέροχες.