Family

«Είμαι αρκετά καλή μαμά; Φέρθηκα σωστά; Δεν έπρεπε να το μαλώσω... Πάλι με κατάφερε και του έκανα το χατίρι...  Μήπως ήμουν πολύ αυστηρή;» Ο ρόλος της μαμάς είναι σπουδαίος κι εξίσου απαιτητικός και είναι λογικό να αμφιβάλλει συνέχεια για τα πάντα.

Πώς περνάει, άραγε, μια μαμά εν μέσω καραντίνας στην Κύπρο; Πώς κυλούν οι μέρες της, ποιες είναι οι δυσκολίες και ποιες οι μικρές απολαύσεις; Η Ρεβέκκα Ιωάννου, γνωστή και ως mamagiaenan_1 μας έστειλε το άρθρο της και το παραθέτουμε αυτ

Έχω περάσει πολλές ώρες της ζωής μου σε αίθουσες συσκέψεων – άλλες φορές στις κορυφές των τραπεζιών και άλλες στις γωνίες.

Ενώ παίζουμε με τα παιδιά στο σπίτι, επιστρέφει ο σύντροφός μας από τη δουλειά και, μόλις βλέπει τα πιάτα στο νεροχύτη, νευριάζει που «δεν μπήκαμε στον κόπο να τα βάλουμε στο πλυντήριο». Ο θυμός μας φουντώνει.

Η Νατάσα Παγίδου είναι υπεύθυνη του τμήματος Ειδικής Αγωγής σ’ ένα σουηδο-αγγλικό σχολείο δημοτικής εκπαίδευσης, έχει έναν εξαιρετικά χαριτωμένο γιο και ζει μόνιμα τα τελευταία 8 χρόνια στη Σουηδία.

Θα μπορούσε να είναι σκηνή από αμερικανική ταινία, όπου συμμορίες επιτίθενται σε ανυπεράσπιστους περαστικούς, αλλά είναι ένα αληθινό γεγονός που εκτυλίχθηκε σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι μας.

Στα αναρίθμητα άγχη που συνοδεύουν τον ρόλο των γονιών έχει προστεθεί, δεκαετίες τώρα, ο φόβος για την έκθεση των παιδιών τους στο -κατά πολλούς- «επικίνδυνο» και γεμάτο παγίδες σύμπαν των media.

Είναι ούτως ή άλλως άθλος να μεγαλώνεις παράλληλα δύο μικρά παιδιά, είτε είναι δίδυμα είτε έχουν ελάχιστη διαφορά ηλικίας. Από τη μία, γνωρίζεις πως αργότερα θα ανταμειφθείς για τους κόπους σου, όταν θα τα καμαρώνεις να παίζουν παρέα.