Το λάθος που κάνουμε (σχεδόν) όλοι οι γονείς στην εκπαίδευση των παιδιών μας

Boom Team
Mon, 09/03/2026 - 16:48

Ναι, τα παιδιά μας είναι -εντελώς αντικειμενικά- τα πιο έξυπνα και χαρισματικά του κόσμου και σε αυτό συμφωνούμε όλοι οι γονείς ανεξαιρέτως. Η μόνη μας αγωνία λοιπόν, είναι πώς θα τα βοηθήσουμε να ανοίξουν τα φτερά τους και να εξελίξουν τα ταλέντα τους.

Γι’ αυτό και κάθε απόγευμα μπαίνουμε όλοι σε έναν μαραθώνιο δρομολογίων, από ποδόσφαιρο και εικαστικά εργαστήρια, μέχρι ρομποτική και ρυθμική γυμναστική. Θέλουμε να τους δώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα ερεθίσματα προκειμένου να βρουν την κλίση τους και να τους παρέχουμε τα εφόδια για να την εξελίξουν. Και έτσι πρέπει! 

Photo: freepik 

Σκρολάροντας έπεσε το μάτι μας σε αυτή τη φράση: «Αν ένα παιδί δυσκολεύεται στα Μαθηματικά αλλά είναι καλό στο τένις, οι περισσότεροι άνθρωπο θα έπαιρναν έναν δάσκαλο να το βοηθήσει στα Μαθηματικά. Εγώ θα προτιμούσα να προσλάβω έναν προπονητή τένις». 

Και αυτό μας έβαλε σε σκέψεις για το κατά πόσο «ανοιχτοί» είμαστε τελικά σε σχέση με την εξέλιξη των παιδιών μας.  

Μήπως, μεγαλώνοντας το παιδί μας, «ξεχνάμε» σταδιακά τα ταλέντα, τα χαρίσματά του, ό,τι έχουμε διαπιστώσει ότι του αρέσει, και εστιάζουμε αποκλειστικά στα μαθήματα του σχολείου και ό,τι έχει να κάνει με αυτά, γιατί έχουμε στο μυαλό μας μια νοοτροπία επαγγελματικού προσανατολισμού που ανήκει στο παρελθόν; Και μήπως το «σπρώχνουμε» και το ίδιο προς τα εκεί; 

Φυσικά και οφείλουμε να ενισχύουμε το παιδί μας με κάθε τρόπο στα βασικά μαθήματα του σχολείου που είναι προτεραιότητά μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να εγκαταλείψει όσα πραγματικά αγαπά κι ονειρεύεται. Ο μόνος τρόπος να βρούμε την ισορροπία (και εδώ) είναι να έχουμε πάντα ως κριτήριο την ευτυχία του παιδιού μας και να το «ακούμε». Κι αν ανησυχούμε για την επαγγελματική του σταδιοδρομία, αρκεί να έχουμε κατά νου δύο πράγματα: Πρώτον, είναι τόσο ρηξικέλευθες οι τεχνολογικές αλλαγές που έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούμε ούτε να φανταστούμε τα επαγγέλματα που θα εξασκούν τα παιδιά μας, και δεύτερον, καλό είναι να μην ξεχνάμε το all time classic κλισέ: «αρκεί να κάνει κανείς το χόμπι του επάγγελμα και δεν θα χρειαστεί να δουλέψει ούτε μια μέρα».