Psychology

Οι ψυχολογικές συνέπειες της καραντίνας σε παιδιά και εφήβους είναι πλέον προφανείς.

Γνωρίζαμε από την αρχή πως, εξαιτίας της πανδημίας, η φετινή σχολική χρονιά θα είναι ιδιαίτερη και παράξενη, με ανοιχτό το ενδεχόμενο της προσωρινής αναστολής λειτουργίας των σχολείων.

Και τι δεν θα έδιναν οι “μεγάλοι” για να μπουν στο μυαλό ενός παιδιού την ώρα που παίζει αμέριμνο με τις κούκλες και τα παιχνίδια του... Την ώρα που αλλάζει ρόλους και φωνούλες, δημιουργεί ήρωες, πλάθει ιστορίες, φτιάχνει τον δικό του, παραμυθένιο μικρόκοσμο!

Μαμά, το μωρό που λαχταρούσες και για το οποίο αγωνιούσες εννιά ολόκληρους μήνες, είναι εδώ, για να σου θυμίζει ότι παρά τις όποιες δυσκολίες της ζωής, εξακολουθούν και γίνονται θαύματα, κι ένα από αυτά το κρατάς στη αγκαλιά σου!

Η κίνηση στους δρόμους κατά τις ώρες αιχμής, τα κοινά breaks για φαγητό και τα meetings για brainstorming γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι ανήκουν στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει γονιός που να μην στεναχωριέται όταν μαλώνει το παιδί του. Από την άλλη, γνωρίζει πως με κάποιον τρόπο πρέπει να μπουν όρια και να μάθει το παιδί να κάνει το "σωστό".

Όσοι μιλούν για τα τρομερά «δυάρια» δεν έχουν γνωρίσει ακόμα ένα τρομερό «πεντάρι». Όσο παθιασμένα όμως κι αν είναι τα ξεσπάσματά τους (λιγότερο ενστικτώδη από εκείνα ενός μικρότερου παιδιού και πιο συνειδητά), άλλο τόσο παθιασμένη μπορεί να γίνει η έκφραση της αγάπης τους.  

Στην προσπάθειά τους να θέσουν κάποια όρια μέσα στην οικογένεια, οι γονείς χρησιμοποιούν πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, έρχονται όμως και κάποιες στιγμές που η τιμωρία μοιάζει αναπόφευκτη.