Family

Προσπαθώ να μεγαλώνω τον γιο μου διδάσκοντάς του τα όρια του σώματός του και τη συναίνεση και ταυτόχρονα την ελευθερία έκφρασης χωρίς ταμπού. Δύσκολο να βρεθεί η ισορροπία.

Οι παιδαγωγικές προσεγγίσεις αναθεωρούνται και αλλάζουν διαρκώς και ό,τι οι γονείς μας μπορεί να αντιμετώπιζαν σαν δεδομένο, σήμερα ίσως το απορρίπτουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Mε θυμάμαι πολύ καλά να φεύγω με το ποδήλατο για να πάω «στη γειτονιά» και να γυρίζω στο σπίτι μόλις νύχτωνε. Θυμάμαι επίσης ότι η μαμά μου δεν με περίμενε εναγωνίως στην πόρτα. Απλά, κάποια στιγμή... με έβλεπε μέσα στο σπίτι.

Μαμάδες, είστε όλες μοναδικές, όλες υπέροχες, όλες αστέρια; Σε ποιο ζώδιο ανήκετε όμως; Μια φράση σας αρκεί για να καταλάβουμε...

Όταν πριν από λίγο καιρό ανακοίνωσα με ενθουσιασμό στον 9χρονο γιο μου ότι περιμέναμε, από μέρα σε μέρα, να υποδεχτούμε στην οικογένεια την ξαδερφούλα του, δηλαδή τη μικρότερη αδερφή του 4χρονου ξαδέρφου του, η πρώτη ατάκα του ήταν: «Δηλαδή τώρα θα πρέπει να προσέχω και την μπέμπα;».

Οι μαμάδες γνωρίζουν πολύ καλά, πως όσο μαγική άλλο τόσο απαιτητική μπορεί να είναι η εμπειρία του θηλασμού. Όλα είναι πρωτόγνωρα αλλά και συναρπαστικά, διαβάζεις δεκάδες συμβουλές, ακούς αμέτρητες απόψεις και βιάζεσαι να γίνουν όλα γρήγορα και σωστά.

Έχουν γραφτεί άπειρα πράγματα για την αγκαλιά. Και ξέρω πως τα έχετε διαβάσει όλοι σας.

Πάντα οι διακοπές είναι μια πρόκληση για τις οικογένειες που έχουν αποφασίσει να ζουν πλέον χωριστά, και ειδικά τον πρώτο καιρό μετά το διαζύγιο. Η προσαρμογή είναι πάντα δύσκολη, για μικρούς και μεγάλους και χρειάζονται συχνά λεπτοί χειρισμοί.