Psychology

Στο σπίτι μπορεί η γλώσσα του να τρέχει «ροδάνι», αλλά μπροστά στις δασκάλες δεν ξεστομίζει λέξη. Τι του συμβαίνει;

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση κι επιβράβευση για έναν γονιό από τη στιγμή που βλέπει τα ματάκια του παιδιού να λάμπουν από ευτυχία. Τι χρειάζεται όμως ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο, πέρα από τα προφανή; Όχι, μην πάει ο νους σας σε δώρα και παιχνίδια...

Ως ενήλικες, ίσως ξεχνάμε καμιά φορά πόσο σπουδαίος παράγοντας είναι η κοινωνικοποίηση για την ανάπτυξη ενός παιδιού και ειδικά των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Όσο παράλογο κι αν ακούγεται, παρά την κοινωνική πρόοδο και τις ραγδαίες εξελίξεις, ακόμα και σήμερα βλέπουμε να αναπαράγονται σχεδόν καθημερινά γύρω μας αναχρονιστικά στερεότυπα, που εγκλωβίζουν συχνά τη γυναίκα σε ξεπερασμένα πρότυπα ομορφιάς ή την παρουσιάζουν ως «αδύναμο φύλο».

«Ήταν όλα καλά…»: Το Κοινωνικό Μήνυμα που δημιούργησαν οι μαθητές-εθελοντές από το Ευρωπαϊκό Μαθητικό Εθελοντικό Δίκτυο “YouSmile”, του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Πλοήγησης στο Διαδίκτυο, 7η Φεβρουαρίου

Μια από τις καταστάσεις που προβληματίζουν μερικές φορές τους γονείς είναι η στιγμή που συνειδητοποιούν πως τα παιδιά τους δυσκολεύονται να δημιουργήσουν φιλίες ή να ενταχθούν σε μια ομάδα συνομήλικων.

Είναι η λέξη που έρχεται πρώτη αυθόρμητα στο μυαλό, που όσο μικρή και αν είναι, τόσο περισσότερη δυναμική έχει, αφού εύκολα μπορεί να αγχώσει ή να αποθαρρύνει το παιδί από το κυνήγι της εξερεύνησης.

Λένε πως μπορεί τα παιδιά να μην ακούν πάντα αυτό που τους λες, βλέπουν όμως πάντα αυτό που κάνεις. Η ευθύνη της ανατροφής ενός παιδιού είναι μεγάλη και βαραίνει ‒ τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια‒ αποκλειστικά τους ώμους των γονιών.