Psychology

Ούτε τιμωρία ούτε συγκρούσεις!

Είτε το παιδί σας πηγαίνει παιδικό σταθμό είτε λύκειο, θα έρθει ένα απόγευμα Κυριακής ή ένα πρωινό Δευτέρας και θα σας πει με ύφος που ακροβατεί ανάμεσα στην γκρίνια και το νάζι: «Μαμά, δεν θέλω να πάω σχολείο!» Πώς θα αντιδράσετε τότε; Θα επιμείνετε να πάει σχολείο ή θα

Πρώτη εβδομάδα στο σχολείο, όλα καινούρια, όλα διαφορετικά. Ο δάσκαλος, το κουδούνι, τα θρανία, οι κανόνες, η τάξη, τα παιδιά.

Ο τελικός αυτός είχε μόνο να διδάξει.  Στον απόηχο του μεγαλείου του πατέρα Λουίς Ενρίκε, συνέβη και κάτι ακόμα. Την ώρα που οι παίκτες της ομάδας του σήκωναν το σπουδαιότερο τρόπαιο της Ευρώπης, ο φακός συνέλαβε τον Λουίς Ενρίκε να χειροκροτά τους παίκτες της Ίντερ.

Ο τελικός του UCL μάς έχει αφήσει όλους παγωμένους.

Όταν ο γιος μου πήγε για πρώτη φορά σχολείο και άρχισε να κολλάει τη μία ίωση μετά την άλλη, τα λόγια παρηγοριάς που άκουγα σταθερά από άλλους γονείς μα και ειδικούς ήταν: «Χτίζει ανοσοποιητικό».

Όταν έτυχε πρόσφατα να περάσω μπροστά από το σχολείο του οκτάχρονου γιου μου την ώρα του διαλείμματος, στάθηκα πίσω από τα κάγκελα αναζητώντας τον ανάμεσα στα παιδιά που έτρεχαν και έπαιζαν.

«Είμαι ο χειρότερος στην τάξη μου» μού είπε πρόσφατα ο γιος μου για ένα μάθημα του σχολείου και ενώ προσπαθούσα να του εξηγήσω, με τρόπο κατανοητό, ότι η σύγκριση με τους άλλους είναι μεγάλη παγίδα από την οποία δεν βγαίνουμε ποτέ κερδισμένοι, θυμήθηκα τον τίτλο του νέου βιβλίου της Jennifer Breh