Psychology

Είτε το παιδί σας πηγαίνει παιδικό σταθμό είτε λύκειο, θα έρθει ένα απόγευμα Κυριακής ή ένα πρωινό Δευτέρας και θα σας πει με ύφος που ακροβατεί ανάμεσα στην γκρίνια και το νάζι: «Μαμά, δεν θέλω να πάω σχολείο!» Πώς θα αντιδράσετε τότε; Θα επιμείνετε να πάει σχολείο ή θα

Σε αυτό το άρθρο θα σας πω αλήθειες. Το βράδυ της Κυριακής πριν αρχίσει το σχολείο πέρασα πραγματικά βασανιστικά. Το έλεγα χαριτολογώντας πως δεν θα μπορέσω να ηρεμήσω, αλλά το βράδυ μου ήταν κακό πέρα από κάθε φαντασία.

Πρώτη εβδομάδα στο σχολείο, όλα καινούρια, όλα διαφορετικά. Ο δάσκαλος, το κουδούνι, τα θρανία, οι κανόνες, η τάξη, τα παιδιά.

Πλησιάζει η πρώτη μέρα που θα αφήσετε το παιδί σας στο κατώφλι του σχολείου κι όμως σας φαίνεται σαν χτες τότε που το κρατούσατε στην αγκαλιά σας νεογέννητο ακόμα. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα: θα

Έχουν περάσει τόσα χρόνια, κι ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω την πρώτη μέρα που άφησα τον Οδυσσέα στον παιδικό σταθμό. Ξέρω ότι αυτή η μικρή ιστορία θα σας θυμίσει κι εσάς κάτι…

Είτε ένα παιδί μένει κοντά σε πυρόπληκτη περιοχή είτε όχι, θα έχει αντιληφθεί πως συνέβη για ακόμα μία φορά κάτι δυσάρεστο και είναι πολύ πιθανό, βλέποντας τηλεόραση, να έχει δει πλάνα όπου η φωτιά καίει εκτάσεις γης.

Οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν μια εξαιρετική και ευχάριστη αφορμή για κάθε οικογένεια ώστε να σμίξει ξανά και να δημιουργήσει μοναδικές αναμνήσεις.

Έπειτα από ακόμα μία γεμάτη σχολική χρονιά, φορτωμένη με υπολογιστές και tablet, το καλοκαίρι το «unplug» των παιδιών μας από τις οθόνες είναι παραπάνω από αναγκαίο.