Μυρτώ Κάζη

Πάντα είχα αυτή την απορία ή καλύτερα το παράπονο... Γιατί τα άλλα παιδάκια δεν ακούγονται;

Νιώθω πραγματικά περήφανη και βαθιά χαρούμενη που είχα την τιμή να παρουσιάσω την τελετή βράβευσης του 2ου Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Ζωγραφικής «Ζωγραφίζω τη Φιλοξενία».

Αν ψάχνετε έναν έξυπνο τρόπο να βάλετε περισσότερα λαχανικά στο πιάτο των παιδιών, αυτή η συνταγή είναι η ιδανική επιλογή.

Η συνέντευξη που ακολουθεί είναι μια κατάθεση ψυχής. Και πώς θα μπορούσε να ήταν αλλιώς, όταν απέναντί μου είχα μια γυναίκα που, με δάκρυα στα μάτια, μου είπε πως η μεγαλύτερη περιουσία της είναι «το επιτόκιο ψυχής» που της χάρισαν τα παιδιά.

Οι γιαγιάδες είναι ένας μικρός θησαυρός! Όσοι μεγαλώσαμε μαζί τους έχουμε μοναδικές αναμνήσεις και η καρδιά μας είναι γεμάτη αγάπη και τρυφερότητα.

Eίναι αυτή η στιγμή που όλες μας, όσο κι αν προσπαθούμε να είμαστε η πιο σωστή εκδοχή της μητρικής μας ύπαρξης, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο σοκ. Το δικό μου συνέβη ένα πρωινό στην παιδική χαρά.

Είναι μια μοναδική στιγμή που κάθε μαμά πρωτακίου θα ζήσει! Και όταν έρθει αυτή η στιγμή ένας νέος κόσμος ξετυλίγεται μπροστά μας!

Μεταξύ του σχεδόν αρχετυπικού ουρλιαχτού της Ελληνίδας μάνας -«Τάσσσσσοοοο!»- με την παντόφλα στο χέρι και της βαθιάς κατανόησης της σύγχρονης μητέρας, υπάρχει πάντα ένας κοινός παρονομαστής: η ίδια, αξεπέραστη -σχε